1394/4/6
تعداد نظرات:0
11:12
شماره مطلب:13944624107
-A A +A
وبلاگ دین پژوهان

زیبایی ظاهری آری یا خیر!

آری خداوند نعمت زیبایی را به انسان عنایت فرمود، امّا انسان باید از این نعمت در جهت رسیدن به هدف از خلقت استفاده کند و نباید برخورداری از این نعمت، مانع از رسیدن به سعادت و خوش‌بختی ابدی و مانع از توجه به ارزش‌های واقعی و حقیقی خود شود.

به گزارش قلم سپید ،وبلاگ دین پژوهان نوشت:

زیبایی ظاهری، آری یا خیر!!!

 

انسان موجودی بی‌نهایت طلب است و به هر کمالی گرایش داشته و همیشه از کمبود و نقص گریزان بوده است. او زیبایی را به عنوان  مصداقی از کمال، دوست داشته و بدان گرایش دارد و از زشتی می‌گزیرد، از همین سو هر انسانی به صورت طبیعی و  فطری به دنبال زیبایی و میل به تظاهر و نمایش آن دارد. پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌واله) فرمودند:« خداوند زیباست و زیبایی را می‌پسندد و دوست دارد که اثر نعمت خود را در بنده‌اش ببیند».[1]

توجه به زیبایی و آراستگی ظاهری، زیبایی چهره و ... نه تنها بد نیست، بلکه خوب و مفید هم هست؛ بلکه همه این‌ها از نعمت‌های خداوند است، لیکن هم می‌توان از آن‌ها در جهت رشد و ارتقاء انسان به مدارج عالی انسانی استفاده نمود و هم می‌توانند وسیله سقوط انسان به ورطه حیوانیت قرار گیرند.
امام صادق(علیه‌السلام) می‌فرمایند:«لباس بپوش و تجمل کن، پس به درستی که خداوند زیباست و زیبایی را دوست دارد و لیکن باید از حلال باشد».[2]

 

 

حجاب نه تنها مانع بروزو تجلی زیبایی نیست، بلکه زیبایی حقیقی را نمایان می‎سازد و مانع سوء استفاده سوداگران از آن زیبایی بدنی و ظاهری می‌شود، چنان که قرآن کریم می‌فرماید:«یَا بَنِی آدَمَ قَدْ أَنزَلْنَا عَلَیْكُمْ لِبَاسًا یُوَارِی سَوْءَاتِكُمْ وَرِیشًا وَلِبَاسُ التَّقْوَىَ ذَلِكَ خَیْرٌ ذَلِكَ مِنْ آیَاتِ اللّهِ لَعَلَّهُمْ یَذَّكَّرُونَ [اعراف/26] اى فرزندان آدم در حقیقت ما براى شما لباسى فرو فرستادیم كه عورت‎هاى شما را پوشیده مى‏‌دارد و [براى شما] زینتى است [ولى] بهترین جامه [لباس] تقواست این از نشانه‌‏هاى [قدرت] خداست باشد كه متذكر شوند».   

امام صادق(علیه‌السلام) در کلامی گوهربار و جامع درباره لباس ظاهر می‌فرماید: «لباس ظاهر، نعمتی است از خداوند متعال که با آن عورات انسان پوشیده شود و این لباس کرامتی است که خداوند به وسیله آن، فرزندان آدم را گرامی داشته است، کرامتی که غیر آن‌ها را گرامی نداشته است و این لباس برای مؤمنین وسیله ادای اجابت است و بهترین لباس تو لباسی است که تو را از خداوند غافل نکند، بلکه تو را به شکر او و یاد او و اطاعت او نزدیک سازد و تو را به خودپسندی، ریا، آراسته نشان دادن، مباهات کردن و تکبر دچار نسازد».[3]

آری خداوند نعمت زیبایی را به انسان عنایت فرمود، امّا انسان باید از این نعمت در جهت رسیدن به هدف از خلقت استفاده کند و نباید برخورداری از این نعمت، مانع از رسیدن به سعادت و خوش‌بختی ابدی و مانع از توجه به ارزش‌های واقعی و حقیقی خود شود.

اگر ارزش‌های واقعی انسان فراموش شود و کمالات او برابر با کمالات بدنی و حیوانی گردد، در این‌صورت هر کسی ظاهری آراسته‌تر و زیباتر داشته باشد و زیبایی چهره و بدن خود را بیشتر نمایان کرده باشد، با شخصیت‌تر و باارزش‌تر خواهد بود که دیگر میزان شرافت و برتری انسان‌ها لوازم آرایش و سایر زیورآلات خواهد بود نه فضائل انسانی!!
تن آدمی شریف است به جان آدمیت                       نه همین لباس زیباست نشان آدمیت
در همین هنگام است که انسان از جایگاه انسانیبت و مقام اعلی علیین به ورطه حیوانیّت و اسفل سافلین سقوط خواهد کرد.

بنابراین اسلام با آراستگی و توجه  انسان به زیبایی ظاهری و بدنی مخالف نیست، بلکه با این‌که انسان چیزی را که ارزش واقعی او نیست، ارزش بپندارد مخالف است. و با چیزی که او را از مقام انسانیت تنزل دهد مخالف است.

 

__________________________________________

پی‌نوشت
[1]. آثار الصادقین، ج2، ص312.
[2]. میزان الحکمه، ج2، ص76.
[3]. مصباح الشریعه و مفتاح الحقیقه.

وبلاگ خود را به ما معرفی کنید.

انتهای پیام /م

 

افزودن نظر جدید

انتشار دیدگاه به معنای تایید آن نیست . نظرات توهین آمیز منتشر نمی شود .
Image CAPTCHA
لطفا کاراکترهای تصویر را در کادر بالا وارد نمایید.